Święto Ofiarowania Pańskiego

We wtorek, 2 lutego przeżywaliśmy Święto Ofiarowania Pańskiego, tradycyjnie nazywane Świętem Matki Bożej Gromnicznej. Dawniej jego liturgia mówiła o Oczyszczeniu Najświętszej Maryi Panny, dziś akcent położony jest bardziej na Osobę Jezusa Chrystusa. Głównym tematem tego święta jest światło, symbolizujące Chrystusa „światłość prawdziwą, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi” [J 1,9]. W tym dniu wierni przynoszą do kościoła świece (gromnice) do pobłogosławienia, na pamiątkę ofiarowania Bogu przez Maryję i Józefa ich pierworodnego Syna, w świątyni jerozolimskiej. Właśnie w niej, starzec Symeon widząc Dziecię, wypowiedział prorocze słowa: „światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela” [Łk 2,29-32].Dawniej poświęconą w kościele, zapaloną gromnicę, zanoszono do domu jako zwiastun zgody i miłości a jako znak Bożej jasności, zapalano w trudnych chwilach np. podczas burz stawiając w oknach. Zapalona gromnica włożona w ręce konającego oznacza, że na wzór „roztropnych panien” wychodzi on z płonącą lampą na spotkanie swego Oblubieńca. Święto Ofiarowania Pańskiego jest także Światowym Dniem Życia Konsekrowanego. Pamiętajmy zatem w naszych modlitwach o siostrach i braciach powołanych do życia zakonnego, którzy ofiarowali swoje życie na służbę Bogu. Również tego dnia po Mszy św. wieczornej, w wigilię wspomnienia św. Błażeja, obecnym udzielono specjalnego błogosławieństwa św. Błażeja, które ma chronić od chorób gardła i wszelkich innych dolegliwości. W polskiej tradycji wraz ze Świętem Ofiarowania Pańskiego kończy się śpiew kolęd, rozbiera się szopki i choinki.